Vraag direct een vrijblijvend gesprek aan

Op tafel

“Er wordt in m’n team veel geroddeld, over elkaar gepraat en mensen stappen juist veel te weinig op elkaar af. Dit doet de samenwerking geen goed merk ik. En nu komen ze ook nog eens bij mij over elkaar klagen.”

Hiermee kwam m’n opdrachtgever, een afdelingsmanager in het onderwijs bij mij. Of ik daar een oplossing voor wist.

En ja die wist ik wel. Na even doorpraten bleek dat zijn mensen heel solistisch werken en elkaar nauwelijks echt kenden, als mens bedoel ik dan hè. Alleen als ze wel eens samen in een projectgroep zaten dan was er wat meer contact. Maar begrip voor elkaar of zelfs empathie was ver te zoeken. En dat terwijl een aantal mensen uitgevallen was in het jaar ervoor, sommige waren alweer gereïntegreerd, anderen zaten nog volop in dat proces.

Het was tijd dat allerlei onuitgesproken zaken op een constructieve manier op tafel zouden komen… nou laat dat maar aan mij over! Ik zorg graag voor meer openheid, omdat het de sleutel is naar meer vertrouwen. Ofwel de basis in samenwerking!

We startten met een teamsessie met alle teamleden plus de afdelingsmanager zelf, ik vind dat altijd een must, omdat je als leidinggevende onderdeel van het patroon bent en er dus ook bij moet zijn om dat patroon te doorbreken. Daarbij heb je een belangrijke voorbeeldfunctie. Je kunt van mensen niet verwachten dat ze opener gaan zijn en makkelijk naar elkaar toestappen als je dat als leider zelf niet doet. Goed voorbeeld doet volgen. Slecht ook…

Het onderwerp was laagdrempelig: talenten. Daar is iedereen altijd wel in geïnteresseerd om daar meer over te weten te komen en het is gebleken in de afgelopen jaren dat een sessie hierover een fantastische openbreker is. En dat is wat er nodig is: dat op tafel komt wat onder tafel lag. Onuitgesproken zaken zijn funest voor het vertrouwen in het team. Mensen voelen namelijk wel dat er iets is, maar er wordt niet over gepraat. Daar worden mensen wantrouwig van en slaan ze van dicht, ofwel: er komt nóg minder op tafel. Een vicieuze cirkel die doorbroken moet worden door een positieve ervaring met het tegenovergestelde: wél open zijn naar elkaar.

Er is altijd de angst dat iedereen dan helemaal het achterste van z’n tong moet laten zien en dat is voor veel mensen toch wel erg spannend. Ik kan je verzekeren: dat hoeft helemaal niet. Alleen wat écht belangrijk is, komt op tafel. Wat ertoe doet. Als het de groep in z’n geheel maar dient. Ik hou dit als facilitator natuurlijk goed in de gaten, stuur bij, prikkel en rem af als dat nodig is.

De sfeer is in het begin door deze angst altijd een beetje gespannen. Iedereen kijkt elkaar verwachtingsvol aan. Wat gaan we doen? Wordt het wel leuk? Gaat het helpen? Is het wel veilig om mezelf te laten zien hier? Dat soort vragen leven en dat is volkomen normaal. Ik begin daarom altijd met een luchtig verhaal over je talenten ontdekken en beter benutten. Hoe je in een team meer op elkaar aan kunt sluiten als je ook elkaars non-talenten weet en daar rekening mee houdt. Do what you do best. Dat volgt iedereen en de nieuwsgierigheid is gewekt.

Volgende keer: aan de slag met de non-talenten

Algemene voorwaarden   Privacy Statement